Wil je mijn muzieksmaak leren kennen?
Speel dan deze playlist af in Spotify.
Tutoyeren
Ik ben echt wel netjes opgevoed, maar ik heb heel snel de neiging om mensen te gaan tutoyeren. Als ik iemand met "u" aanspreek heb ik het gevoel dat ik een scheiding plaats tussen ins tweeën. U bent daar, en ik ben hier.
Maar, volgens de regels en "etiquette", is dat respectloos. Ik zou bijna het tegenovergestelde zeggen. Bij "u" ben je een verre vreemdeling, iemand waar ik kort of sporadisch contact mee heb. Maar "je", dat brengt ons samen, op hetzelfde niveau. Wij gaan samen wat doen. Wat vind jij?Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg
“Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.” Heeft iemand dit ooit tegen je gezegd? Mooi, dan ben je op de goede weg. Dingen doen zoals iedereen doet, hebben we niks aan. Creeër iets nieuws, iets onverwachts. Er is niks waar het systeem en onze cultuur zo bang voor is als verandering, het aan de kaak stellen van de status quo.
Ik ben er zelf ook schuldig aan, ik heb een hekel aan “zwevers”, van die mensen die nadenken over wat geluk betekent en hoe je dit kan bereiken. Maar waarom doe ik dat? Uit angst, omdat ik misschien besef dat ze een punt kunnen hebben. Dat geluk niet zit in je kop dicht te houden en een “baantje” met een “vast inkomen” te vinden. Maar in het bezig zijn met je passie. Met authentieke persoonlijk connecties met andere mensen maken. Dat klinkt zweverig en stom.
Waarom? Omdat het in onze kop wordt gestompt dat wij moeten consumeren, meer gadgets, grotere televisies, snellere computers en geilere smartphones zullen ons gelukkiger maken. Maar dat is niets anders dan geluk op de korte termijn, waar je later alweer over heen bent.
Dus irriteer mensen maar, maak me boos en laat me je uitschelden voor zwever. Je doet niks interessants totdat je kritiek hebt.
Business plannen
Heb je een onwijs gaaf idee voor een product of dienst? Waarom ben je dan een businessplan aan het schrijven? Waarom ben je bezig met een vijf jaar lange termijn visie?
Denk je dat bij al de films, boeken, muziek of andere kunstwerken die jou zo diep geraakt hebben, dat ze daar bezig waren met hoe ze investeerders konden aantrekken? Natuurlijk niet. Dus waarom jij wel?Consumeer informatie buiten je comfortzone
Met het internet is het nu mogelijk om precies de informatie te vinden die jij interessant vindt. Door middel van RSS-feeds, filters en social media bookmarks kun je het zo voor elkaar krijgen dat je alleen dingen tegenkomt die in jouw wereldbeeld passen, die je precies vertellen wat je wilt horen.
Wil je echter een completer persoon zijn, dan zul je jezelf moeten confronteren met wereldbeelden die misschien zelfs precies het tegenovergestelde van je eigen zijn. Het kan je helpen je eigen meningen scherper maken, maar misschien word je zelfs overtuigt!
Laat jezelf dus niet in de val lopen door een echo-kamer om jezelf heen te bouwen op het internet. Ik lees bijvoorbeeld Bert Brussen, Andrew Keen en Jeff Jarvis. Mannen met een uitgesproken mening, waar ik het zeker niet altijd mee eens ben. Ze brengen het echter wel beargumenteerd, dus ik kan dingen via een andere invalshoek bekijken. En dat is één van de meeste waardevolle dingen wat je kunt doen.
Wat de iPad allemaal niet doet
In mijn eerste post op maandag ging ik er al enigzins op in. Er zijn een hoop dingen die de iPad niet doet. En door de critici worden die als de reden aangehaald dat de iPad een mislukking is. Het feit dat er 1 miljoen van verkocht zijn in een maand is in ieder geval een indicatie dat de tekortkomingen van de iPad mensen er niet van weerhoudt om er één te kopen.
Geen flash
Dit punt is al uitvoerig op het internet besproken, dus ik zal er niet teveel woorden aan vuil maken. Wat ik in ieder geval kan zeggen, is dat in mijn tijd met de iPad ik niet vaak dacht "Jammer, ik heb geen Flash". De enige momenten waarop dit gebeurde is als er een video was die ik niet kon kijken. En gelukkig is daar een oplossing voor.
En websites van restaurants. Maar dat is gewoon een kwestie van slecht webdesign.
Geen camera
Een camera heeft de iPad niet. En ik heb eens na zitten denken over de mogelijke use-cases voor een camera. Ik denk niet dat je een camera op de achterkant wil zoals op de iPhone. Daar is de iPad gewoon te groot voor. En een Front-facing camera zou alleen maar je neusgaten laten zien tenzij je de (toch wel zware) iPad recht voor je snufferd wilt houden. Laat staan dat er door middel van Bluetooth of de Dock-connector Apple camera-accessoires zou kunnen uitbrengen.
Geen multitasking
Maar, serieus. Zoals ik al in mijn post op maandag schreef, het switchen tussen apps gaat zo snel dat het in principe net zo goed multitasking had kunnen zijn. En de ingebouwde apps kunnen wel, waar nodig in de achtergrond draaien. Dus je kan gewoon email ontvangen en muziek luisteren terwijl je andere dingen aan het doen ben.
Geen USB/SD-kaart/ZIP-drive aansluitingen
De behoefte hier aan heb ik nooit begrepen. 64GB is zat voor wat je met de iPad kan doen. En de interface is er niet voor gebouwd. Er is totaal geen toegang tot een traditioneel filesystem. En dat is goed, want dit is altijd al een groot mysterie voor digibeten geweest.
De huidige constructie is simpel en makkelijk te begrijpen. Al mijn foto's zitten in de Foto's app, al mijn muziek zit in de iPod app, al mijn tekstdocumenten zitten in Pages, etc. Elke app is wat Merlin Mann een "alcove of functionality" noemt. Elke app heeft zijn eigen doel en functie. Makkelijk te begrijpen.
Geen wireless syncing
Wederom een functie waar ik nooit echt behoefte aan heb gehad. Syncen via wifi lijkt mij slomer dan gewoon een draadje erin pluggen. Ik denk dat dit ook weer enigzins te maken heeft met gebruikersvriendelijkheid. Voor een digibeet is het concept makkelijk te begrijpen: "Als ik het kabeltje tussen mijn iPad en computer leg kan ik dingen over en weer zetten", deze metafoor is weg bij draadloos.
Conclusie
De iPad is niet perfect, maar wel onwijs goed. En het belangrijke er bij te onthouden is dat dit een nieuw categorie aan apparaten is. Het gaat niet om features tellen, maar om wat hij kan en de ervaring erbij. Dit is een subtiel verschil wat vele bedrijven niet zien en waardoor zij Apple nog niet voorbij zijn geschoten.
"The computer as an appliance", dat is wat het originele Macintosh-team voor ogen had. En ik denk dat ze met de iPad heel dicht bij deze droom zijn gekomen.
Boeken 2.0 op de iPad
Kijk goed naar bovenstaande screenshot, uitgeverijen. Dat is mijn nieuwe boekenkast. Nu koop ik en lees ik het gros van mijn boeken op de Kindle-app. Ik kan zelfs zeggen dat in de korte tijd dat ik mijn iPad heb, heb ik meer boeken heb gelezen en gekocht dan in het hele jaar ervoor.
Waarom Kindle en geen iBooks?
Om twee simpele redenen ben ik begon met het lezen van boeken in Kindle en niet in iBooks.
- Ik maakte al gebruik van Kindle voor de iPhone en had al boeken daarop gekocht. Mijn iPad is gelinkt met een Nederlandse iTunes account en ik wist eerst niet hoe ik hem moest koppelen aan mijn Amerikaanse, dus ik kon niet bij de iBookstore.
- En nu beide gebruikt te hebben kan ik zeggen dat ik de Kindle-app fijner vindt. Met name de tekst vind ik er strakker uit zien. Wat nogal ironisch gezien Apple's verleden. Ook de "sepia"-kleurmodus vind ik makkelijker te lezen dan de kleuren die Apple gebruikt. Daarnaast is het Kindle aanbod van boeken groter en goedkoper. Zie de vergelijking van dezelfde bladzijde in Seth Godin's Linchpin hieronder.
De toekomst van boeken op de iPad
Nu zijn de boeken natuurlijk nog alleen statische tekst. Maar "books-as-apps" als The Elements en Alice laten zien dat het grote scherm en grafische mogelijkheden van de iPad boeken veel dynamischer kunnen maken. En de (bijna) constante internetverbinding kan er voor zorgen dat inhoud van het boek altijd up-to-date is.
Vergeet niet, de iPad is pas een maand uit en de meeste developers hebben nu pas een iPad in handen om voor te ontwikkelen in plaats van een simulator. Dus er gaan nog een hoop interessante dingen gebeuren op content-gebied.
Minder afgeleid werken met de iPad
Ik draai geen email, Twitter of IM applicatie meer op mijn laptop of desktop. Deze draaien nu continu op de iPad, wat als een soort extra scherm er naast ligt. Hierdoor heb ik geen constante afleidende dingetjes en updates meer op het scherm waar ik mee aan het werken ben.
Als ik nu afgeleid bezig ben, kies ik er voor. Ik verleg mijn aandacht naar de iPad die naast mij ligt. Die pas update als ik hem daartoe toestemming geef. De iPad is voor communicatie met de buitenwereld. Mijn hoofdscherm is voor werk. En dit werkt echt voor mij. Het moeilijkste is nog de Pavlov-reactie af te leren van het onmiddelijk reageren op geluidjes van de iPad, maar het heeft zeker mijn productiviteit omhoog geholpen.Herdenkingsstilte
(dit artikel is ook verschenen op DeJaap)
De meeste recente virale verspreiding van boodschappen door het Nederlandse Twitterlandschap is een oproep om een twitterstilte te houden, tegelijk met de nationale twee minuten stilte. Zoals er vorig jaar avatars groen werden geverfd voor steun aan de oppositie in Iran, is dit een zeer gemakkelijke manier voor westerlingen met slechte gewetens zichzelf het gevoel te geven dat ze wat bijdragen. Het vergt zeer weinig tot geen moeite en je kan een statement maken. En nog beter, iedereen ziet dat je het doet. Dus je kan jezelf de hemel in prijzen met hoe meelevend je wel niet bent. Het gaat er meer over om aan te kondigen dat je een twitterstilte houdt, dan dat je even twee minuten niet twittert.
Groothartig
Als het zo belangrijk is om twee minuten stilte te houden, ga gerust je gang. Maar waarom ga je dan als kleuterjuffrouw de rest van de klas tot stilte manen? Ik neem aan dat jij die twee minuten niet eens naar Twitter kijkt, dus hoe kan je eigenlijk weten of een ander stil is of niet? Of gaat het inderdaad alleen om ego en anderen te laten zien dat jij wel de meest groothartige twitteraar van Nederland bent?
De bedoeling van een stilte is dat je nadenkt, reflecteert over hoe vreselijk het wel is dat er mensen doodgaan in oorlogen. Niet twitteren, is gewoon niet je vingers bewegen op een toetsenbord. Een echte stilte is actief iets doen, een twitterstilte is iets niet doen. En iets niet doen kan een effectief demonstratiemiddel zijn, als je bijvoorbeeld niet eet of schoonmaakt, maar niet twitteren is niet echt indrukwekkend. De meeste mensen twitteren sowieso het merendeel van de dag niet.
Betekenisloos
Maar laten we het eens over die twee minuten stilte an sich hebben. Hoeveel betekenis heeft een herdenking als hij verplicht is? Hoewel ik niet twijfel dat die twee minuten een grote betekenis hebben voor de veteranen, hoeveel betekent het voor Henk & Ingrid op het MBO? Die houden hun mond omdat het moet, of het doet hun niks en ze gaan gewoon door met lullen. En als die twee minuten de helft van de mensen alleen maar een hun mond houden omdat het moet, wat betekent zo’n moment van stilte nog?
Net als de twitterstilte is die twee minuten niets meer dan een methode om ons geweten te sussen. ’Oké, we hebben onze twee minuten stilte gehouden, nu hoeven we ons de rest van het jaar niet meer druk te maken‘. Het is het officiële moment om even verdrietig te zijn over het leed in de wereld en dan verder te gaan met de orde van de dag.
In plaats van dat we ons twee-minuten-verdriet-in-stilte hebben, moeten we het hele jaar lawaai maken. In plaats van braaf stil te zijn, doneer je – als het je echt wat kan schelen – je tijd of geld aan organisaties die daadwerkelijk bezig zijn met het beter maken van de wereld. Doe iets aan de problemen, maar ga niet alleen tot stilte manen en jezelf heel geweldig vinden omdat je denkt dat je je bijdrage hebt gedaan.
Een week met de iPad
Foto gemaakt door Pieter Ouwerkerk
Sinds vorige week maandag ben ik in het bezit van een 64GB WiFi iPad. Hoewel ik een groot gedeelte van die week zonder internet heb gezeten wil ik toch mijn ervaring en mening over de iPad delen. Deze week zal dan ook elke post over de iPad gaan.
Touch it, touch it softly
Zoals zoveel Apple producten kun je er over lullen wat voor features hij mist totdat je een ons weegt. Maar als je hem eenmaal in je handen houdt verandert dat allemaal. Hij is iets zwaarder in de hand dan je verwacht, maar als je hem eenmaal in je handen hebt kom je er achter hoe intuïtief en gelikt het eigenlijk wel niet is.
Alles draait snel en soepel. Zelfs het scrollen tussen pagina's op het hoofdscherm is soepeler dan op de iPhone en voelt gaaf aan. De iPad lijkt altijd precies te weten welke oriëntatie je hem in wil houden, en mocht je in een rare houding willen gaan zitten kan je door middel van een schakelaar de oriëntatie vastzetten.
Om nog maar te spreken over hoe sciencefiction het ding wel niet aanvoelt. Als je in de trein erop zit te typen en boeken zit te lezen. Op een 10 inch, minder dan 1 cm dik, zwart vlak. Dan lijkt het echt wel even of je iets in je handen hebt uit een scifi film uit de jaren 80.
Klachten
De grootste klacht die toch wel geuit wordt over de iPad is zijn (huidige) gebrek aan multitasking. Echter dit blijkt grotendeels slecht begrepen te worden door het grote publiek, dankzij het aanhoudende gezeik van vele Windows-nerds.
Zo kwam ik er achter dat mensen dachten dat je geen muziek kon luisteren terwijl je een boek aan niet lezen was. Of dat je geen email in de achtergrond kon ontvangen. Dit is natuurlijk onzin, aangezien de iPad iPhone OS draait, heeft dezelfde functionaliteit als een iPhone of iPod Touch. Het is gewoon mogelijk om emails te ontvangen en de muziek in je iPod applicatie te draaien in de achtergrond.
En hoewel in iPhone OS 4 de mogelijkheid tot multitasking komt, zie ik er niet een onwijze behoefte aan. De iPad is zo snel en responsive dat het switchen tussen meerdere applicaties ongeveer even snel is als een cmd-tab op de Mac.
Over Macs gesproken, een andere veelgehoorde klacht is dat het geen "volledig" OS draait. Dit is juist een van zijn voordelen. Het is een van de meeste stabiele computers die ik ooit gebruikt hebt. Het volledige OS is 1x bij mij gecrasht en het was binnen 3 seconden herstart en in alle apps kon ik verder waar ik gebleven was.
Conclusie
iPad is de toekomst van computers voor de mainstream. Hoewel er waarschijnlijk voorlopig nog computers met muizen en toetsenborden voor de zware gebruikers blijven bestaan, denk ik dat een iPad-achtige apparaat meer dan genoeg is voor 90% van gebruikers.
Ik zal de rest van de week dieper ingaan op hoe ik de iPad gebruik en het over meer specifieke dingen hebben. Heb je vragen of verzoekjes van informatie over de iPad? Laat het weten in de comments.
(geschreven op een iPad)
Jeffry van der Goot
interaction designer, ideeën-man, cmd-student HHS, film & muziekliefhebber, wannabe lifehacker
This weblog does not represent the thoughts, intentions, plans or strategies of my employer. It is solely my opinion.
